Incredibilis prospectus supra silvam urbanam

Prospectus

Incredibilis prospectus supra silvam urbanam

3 Octobris 2025

——

2 minuta

Dum ad summum ascendo, mundus infra me explicabatur.

Aer purus ac recens cutem meam tangebat. Nubes, molles ut globi gossypii, segniter per caelum ferebantur, marginibus debili luce illustratis. Procul montes surgebant — gigantes fertiles, immortales, taciti, super terram stantes.

Infra me urbs patebat: domunculae inter se confertae, viae velut fila argentea flexuosae. Lux solis partem urbis illustrabat, ita ut fenestrae quasi parvi adamantes niterent. Maior pars urbis late diffusae quieta atque obscura erat.

Silentium solo levi venti susurro interrumpebatur. Hinc ex alto urbs simul occupata et tranquilla videbatur, res viva inter colles et caelum posita.

Sicut prospectus naturales, urbes quoque contraria continent: vias tumultuosas et angulos placidos, omnia in ampliore rerum complexu sita. Ex hac altitudine videbam ubi silva caementicia finem haberet atque initium, parva sed viva.

Multo postquam discesseram, imago in mente mea vivida manebat: silentium illius altitudinis, urbis amplitudo, montes remoti. Unum temporis secundum immotum, quo mundus ab homine factus et natura convenerant.

Prospectus silva urbana collis Visus