Limen noctis desuper visum

Tenue horizontis limen lucet: pallidus color flavus in indicum liquescit. Infra, rete luminum praesentiam humanam per terram designat. Clarissimus luminum coetus cor urbis indicat; cetera extrorsum evanescunt, sparsa velut favillae cadentes.
Superior dimidia imaginis pars paene tota tenebris occupatur, spatium quod infinitum videtur. Inferior dimidia pars tenui figurarum textura vibrat; viae et oppida vix apparent sub caeruleo colore magis magisque obscuro.
Quod primo simplex prospectus e caelo videtur, in aliquid magis abstractum vertitur. Mundus infra quasi in exiguam formam redactus videtur; colores animi affectus potius quam res ipsas exprimunt. Inter diem deficientem et noctem exspectantem, imago unum spiritum quietum retinet.