Sphaera caerulea luce fracta plena
Reflexus caerulei, cyanei et versicolores sphaeram distinctis finibus in tenebris implent, cui molliores orbes in posteriore parte respondent.
Sphaera perfecta in tenebris natat, totam fractae lucis tempestatem intus continens. Colores caerulei, cyanei et versicolores fulgores per eius superficiem sparguntur, quasi res semper moveatur et tamen nescio quo modo in perfecta quiete suspensa sit. Spatium circumiectum in nigrum abit, ita ut sphaera per se completa et paene planetae magnitudine videatur.
Animus ad contentionem inter exactam formam et confusionem trahitur. Exterior margo purus et geometricus est, sed intus reflexus in innumerabilia fragmenta dissolvuntur, quorum quodque lucem diverso angulo excipit. Non tam res solida quam breve energiae momentum in vitro ad tempus congelatum esse videtur.
In repetitis orbibus indistinctis posterioris partis quietus numerus inest: mediam formam referunt nec cum ea certant. Simul profunditatem et distantiam efficiunt, quasi spectator per lucis strata potius quam per spatium aspiciat.
Imago quietae vehementiae sensum fert — compositione parcissima, motu tamen, colore et oculorum fallaciis dives, ubi claritas et deformatio eodem spiritu coexistunt.
In exhibitione Opus 71 ex 363
Unde spectamus
Per vitrum
Antequam Mundum Explicemus
Hanc imaginem photographicam in exhibitione vide