Navis vetus

Haec imago navem piscatoriam veterem ostendit. Ea tacite super aquam placidam quiescit. Color praecipuus navis est caeruleo-viridis dilutus, qualis est color aquae marinae die nubilo. Sed multis locis pigmentum finditur et decidit, rubiginem infra positam aperiens. Hae lineae de multis longis asperisque annis operae in oceano navatae narrant. Signa flava clara in latere navis ei propriam speciem dant. Funis crassus prorae alligatus navem retinet. Compages metallica rubra super navem surgit, et vexillum rubrum parvum coloris fulgorem contra caelum caeruleum addit. Post navem mundus serenus et quietus est. Omnia tranquilla sunt, aqua autem lucem refert. Procul vix discernuntur formae montium undulatae ac nebulosae, ubi caelum in oceanum descendit. Caelum est caeruleum, quasi pulvere obductum, sine nubibus. Nemo in ponte conspicitur. Navis est praecipuum imaginis centrum. Imago verissima videtur, quasi tranquillo mane capta. Navis neque nitida neque recens est. Diu adfuit et laborem experta est. Sed hoc lumine, aquis quietis circumdata, pulchra et digna est. Cogitare te cogit quot tempestates toleraverit et quot pisces fortasse traxerit. Imago est simplex veneratio vitae duro labore actae.