Lux solis per vela in conclave obscurum penetrat

Lux diurna per vela alba tenuia penetrat, longas umbras per oecum obscurum et pavimentum ligneum politum iaciens.

Vela tenuia a lacunari ad pavimentum demissa in fenestra angulari lucent, supra lectum corio tectum in umbra et parvum scabellum cui petasus obscurus impositus est.


Photographia interioris loci, animi affectum movens et vehementi lucis umbraeque discrimine insignis, oecum parum illuminatum capit, molli diffusaque luce solis perfusum quae per vela alba tenuia a lacunari ad pavimentum demissa transit. Clara lux matutina vel pomeridiana ad magnam fenestram angularem marginem rectangulum fulgentem efficit, tenues velorum plicas contra lucem delineans et longas insignesque umbras per politum pavimentum ligneum iaciens. In fronte lectus ad sedendum corio tectus molliterque instructus et pulvini profunda umbra involuti manent, quorum singulae partes in exiguo lumine vix discernuntur. Parvum scabellum rotundum prope fenestram stat, petaso obscuro superposito; ad dextram una sella bracchiata et mensula vix apparent. Vehemens lux a tergo veniens omnem prospectum ultra fenestram impedit, mundum externum in splendorem caliginosum nimiaque luce perfusum convertens. Compositio luce et umbra perite ludit, quietam exspectationem, solitudinem et serenam pulchritudinem luminis naturalis evocans, quod locum alioquin obscurum transformat.

In exhibitione Opus 59 ex 363

Unde spectamus

Intus et foris

Antequam Mundum Explicemus

Hanc imaginem photographicam in exhibitione vide