Lux solis per vela in conclave obscurum penetrat
Lux diurna per vela alba tenuia penetrat, longas umbras per oecum obscurum et pavimentum ligneum politum iaciens.

Photographia interioris loci, animi affectum movens et vehementi lucis umbraeque discrimine insignis, oecum parum illuminatum capit, molli diffusaque luce solis perfusum quae per vela alba tenuia a lacunari ad pavimentum demissa transit. Clara lux matutina vel pomeridiana ad magnam fenestram angularem marginem rectangulum fulgentem efficit, tenues velorum plicas contra lucem delineans et longas insignesque umbras per politum pavimentum ligneum iaciens. In fronte lectus ad sedendum corio tectus molliterque instructus et pulvini profunda umbra involuti manent, quorum singulae partes in exiguo lumine vix discernuntur. Parvum scabellum rotundum prope fenestram stat, petaso obscuro superposito; ad dextram una sella bracchiata et mensula vix apparent. Vehemens lux a tergo veniens omnem prospectum ultra fenestram impedit, mundum externum in splendorem caliginosum nimiaque luce perfusum convertens. Compositio luce et umbra perite ludit, quietam exspectationem, solitudinem et serenam pulchritudinem luminis naturalis evocans, quod locum alioquin obscurum transformat.
In exhibitione Opus 59 ex 363
Unde spectamus
Intus et foris
Antequam Mundum Explicemus
Hanc imaginem photographicam in exhibitione vide