De recognitione ICP-2, de normis ad defectionem RIR iudicandam et cur potestas porro ab imo sursum manare debeat
Quis statuat cum tabulario defecerit: membra, an instituta supra se sint?
Crisis regiminis AFRINIC effecit ut ICP-2, documentum ante plus quam viginti annos conscriptum ad criteria constituendorum Registrorum Regionalium Interretis definienda, denuo in disceptationem vocaretur. Et merito.
RIR hodie extraordinaria autonomia utuntur: nulli auctoritati summa potestate praeditae rationem reddunt, claris rationibus carent quibus alius deficientium munera suscipiat, et in quibusdam casibus neque efficacem datorum depositionem apud tertium neque consilium ad casus repentinos habent. Normam constituere necesse est qua iudicetur quando registrum munere suo fungi non possit.
Quod admitti non potest est hunc processum adhibere ad potestatem adhuc magis in unum locum conferendam. Quaelibet ratio accreditationis RIR revocandae vel denuo concedendae a solis eius membris dirigi debet, non a NRO vel ICANN.
Systema RIR solo consensu voluntario exstat: neque lege neque vi coercitiva nititur. Solutio desuper imposita statim deficeret, quoniam membra recognitionem simpliciter revocare possunt.
Si ICP-2 recognoscitur, exemplar quo potestas ab imo sursum manat confirmare debet, non infirmare. Expresse requirendum est ut quaevis actio decretoria consensum longe maximae partis membrorum habeat.
Officium rationem reddendi ex decentralizatione, non ex hierarchia, oriri debet. Etiam ubi vitia processus adsunt, omnia membra vehementer hortor ut hodierno NRO quaestionario respondeant: si communitas non loquitur, alii pro ea decernent.