Navis ecclesiae Gothicae cum arcubus et fenestris claris
Arcus lapidei in navi ecclesiae Gothicae oculos sursum ducunt, dum fenestrae clarae partem remotam illuminant.
Tectum tam alte surgit ut paene e conspectu evanescat. Arcus alius post alium repetuntur, nervis lapideis lineas ducentibus quae oculos sursum trahunt. Omnia ordinata, exacta, sed etiam viva videntur. Parietes pallidi et alti sunt, paene nudi, ipsa tamen forma ornamento est.
Procul in extremo transitu fenestrae fulgent. Lux per eas effunditur, extremam aulae partem simul claram et mollem reddens. Altare infra positum obscurius et magis occultum est, unde claritas supra etiam fortior videtur. Haec diversitas prospectum vehementem simul et tranquillum facit.
In pavimento ordines sellarum lignearum utrinque composite porriguntur. Parvae iuxta ingentes columnas et tectum videntur. Illa magnitudinis differentia te de loco tuo in hoc spatio admonet: prae structura exiguus es, tamen intra eam comprehensus.
Locus quietus videtur, non tamen vacuus. Silentium pondus habet. Photographia non architecturam tantum sed etiam loci sensum ostendit: aulam ita excogitatam ut oculos sursum, animum introrsum ducat.
In exhibitione Opus 99 ex 363
Mundus quem aedificamus
Aedificia intus et foris
Antequam Mundum Explicemus
Hanc imaginem photographicam in exhibitione vide