Flumen per vallem montanam
Flumen pallidum, rivis inter se implexis, per latam vallem saxosam ad longinqua cacumina nive tecta serpit, sub caelo caeruleo mire sereno.
Clivi saxosi, plicis aliis super alias dispositis, ad imum vallis descendunt; eorum superficies a cinereo schisti colore ad fuscum remissius transit. Per medium flumen pallidum in tenues rivos dividitur ac rursus coit, viam claram et inaequalem per asperum solum ducens. Eius flexus circumiectae terrae severitatem mitigant oculumque ad longinquam cacuminum nivosorum seriem trahunt. Supra ea caelum profunde caeruleum paene nulla nube interrumpitur, quo omne iugum omnisque forma insolita perspicuitate apparent.
Aperta regio et quietem et motum continet: montes immobiles videntur, flumen autem iter ultra imaginis fines continuari suggerit. Immensa eius magnitudo locum relinquit semitis mente fictis, explorationi patienti et tacitae admirationi quae oritur cum naturam qualis ipsa est convenimus. Talis scaena imaginationem per montes Himalaya ducere potest, fortasse per semitam ad castra infima montis Everest. Magis quam imago loci certo nomine appellati, scaena nos invitat ut attente spectemus: aquam per saxa sequamur, itinera nondum facta contemplemur et sensum coniunctionis cum ampliore rerum natura reperiamus.
In exhibitione Opus 191 ex 363
Mensura temporis
Terra sine nobis
Antequam Mundum Explicemus
Hanc imaginem photographicam in exhibitione vide