Cur certe non sim prima victima et verisimiliter primus superstes sim

Certe non sum prima victima huius systematis. Structura in potestate inaequali, debili obligatione rationes reddendi, munimento procedurarum et abusibus repetitis posita non subito unum conflictum fortuito gignit. Multos gignit. Hoc per annos facit, deinde per decennia. Si tale systema tamdiu superfuit, id non est argumentum sanitatis. Argumentum est eos quos laesit singillatim nimis debiles, nimis solitarios, nimis defatigatos, nimis pauperes, nimis alte sub proceduris sepultos aut nimis faciles ad neglegendum fuisse, ut iniuriam cuique illatam in formam recurrentem visibilem convertere possent.

Ita tenebrae institutionales operantur. Innocentiam non requirunt. Solam fragmentationem requirunt. Uni operatori dicitur quaestionem ad proceduras pertinere. Alteri ad regionem. Alteri ad regulas. Alteri ad observantiam normarum, temporis opportunitatem, documenta aut falsam interpretationem. Quaeque causa intra suos fines circumscribitur. Quaeque victima segregatur. Quaeque iniuria velut exceptio apparere cogitur. Systema superest non quia victimas non gignit, sed quia illas victimas impedit quominus aliae alias videant.

Quam ob rem certus sum me primam victimam non fuisse. Unus tantum sum ex primis qui satis diu superesse, satis clare cogitare et satis acriter pugnare potuerunt, ut formam recurrentem visibilem redderent. Hoc sensu verisimiliter primus superstes sum. Non primus homo qui laesus est, sed primus qui satis diu stans permansit, ut probaret iniuriam numquam singularem fuisse.

Hoc magni interest, quia praesens conflictus non debet velut anomalia personalis intellegi. Intellegendus est velut effectus visibilis certitudinis per decennia aedificatae. Systema in repetita potestatis inaequalitate, repetitis abusibus, repetita occultatione per proceduras et repetita institutionum sui ipsarum defensione positum semper ad hunc exitum tendebat. Numquam ullo sano sensu stabile fuit. Tantum obscurum erat. Et tenebrae structuram mortuam multo diutius conservare possunt quam meretur, quia cadavera occultant.

Tale systema iam pridem mori debuit. Solum superfuit quia victimae eius tacite consumebantur. Plerique numquam opes, incitamenta aut patientiam ad pugnandum habuerunt. Plerique iniuriam in theoriam, theoriam in pressionem aut pressionem in testimonium publicum quo alii uti possent convertere non poterant. Damna eorum privata manebant. Silentium eorum deinde per errorem pro argumento legitimitatis systematis habitum est. Sed silentium sub potestate inaequali non est legitimitas. Est argumentum suppressionis prospere effectae.

Hic est profundior sensus huius temporis. Tenebrae tandem non solum superstitem sed etiam primum suum fossorem sepulcri genuerunt. Simul ac unus homo satis diu superest ut formam recurrentem nominare possit, systema praesidium fragmentationis amittit. Primum fieri potest ut ea quae antea separata tenebantur conectantur: arrogantia, munimentum procedurarum, ludi verborum, usus selectivus «communitatis», concentratio imperii et repetita exspectatio fore ut pars laesa tandem defatigetur, subiciatur, evanescat aut propter sumptus a resistendo excludatur.

Quam ob rem proximus gradus non debet esse indignatio affectibus mota. Debet esse documentorum collectio. Forma recurrens in probationes convertenda est. NRS archivum publicum huic rei destinatum constituere debet, ut narrationes eorum qui ab hac structura laesi sunt colligat: qui fuerint, quid acciderit, quod registrum aut quae procedura implicata fuerit, quod damnum negotiis illatum sit, quae remedia exstiterint aut non exstiterint et quomodo res finita sit. Propositum non esset misericordia. Propositum esset claritas. Systema quod victimas dividendo superest vulnerabile fit eo momento quo illa fragmenta in testimonium componuntur.

Hoc enim re vera est: non una controversia, sed probationes cumulatae. Certe non sum prima victima. Verisimiliter primus superstes sum. Et si forma recurrens nunc visibilis est, id accidit quia systema tandem illud ipsum genuit quod numquam omnino gignere debuit.

Archivum NRS operatorum laesorum et causarum abusus registrorum:

Archivum causarum NRS