De eo cui liceat pro continente, communitate vel «usore finali» loqui

In gubernatione Interretis totus est hominum ordo qui nec retia aedificant, nec pecuniam ad infrastructuram praebent, nec damna ex usu operativo suscipiunt, nec gravem responsabilitatem iuridicam sustinent cum systemata deficiunt. Tamen assidue nomine regionum, communitatum, usorum, atque etiam continentium integrarum loquuntur. Quod re vera praebent non est connectivitas. Quod re vera praebent est repraesentatio.

Idem morbus tam in ordine RIR quam in ordine ICANN apparet. In ordine RIR, tabula administrativa paulatim in auctoritatem regionalem inflatur. In ordine ICANN, compartimenta institutionalia in «communitates» inflantur, quae deinde ita tractantur quasi veram potestatem sua voce politica utendi delegavissent. Eadem semper est fraus: categoria administrativa in vindicationem moralem convertitur.

Transitus ad registra regionalia Interretis non fuit inventio alicuius profundae veritatis de cultura, de summa potestate aut de finibus cultuum civilium. Responsum fuit incrementis magnitudinis. ICP-2 postea illam compositionem ad incrementa accommodatam in doctrinam induravit, exigens ut novum RIR magnae regioni geographicae, magnitudine fere continenti pari, serviret, ita ut cuique regioni unum RIR sub una administratione et uno in loco serviret. Quod commodum administrativum initio fuerat, paulatim pro structura politica per errorem habitum est.

Hic error magni interest, quia regio cui servitia praestantur non est populus summa potestate praeditus. RIPE dicit RIPE NCC plus quam 20.000 membris in 76 civitatibus per Europam, Orientem Medium et Asiam Mediam servire; AFRINIC autem regionem cui servit in sex subregiones ad statisticas et ad electiones consilii regentis dividit, et dicit consilium suum repraesentantes cuiusque ex sex Africae subregionibus atque duos rectores non regionales continere. Hae sunt geographiae servitiorum et rationes gubernationis, non identitates politicae inter se cohaerentes. Tabula colorata et ratio sedium consilii per regiones distribuendarum mandatum totam continentem complectens non creant.

Hac ipsa de causa tot commentationes de AFRINIC duobus modis inter se contrariis errant. Una pars dicit AFRINIC probare Africam male fungi. Altera dicit AFRINIC ipsam Africam quodammodo corporare, ita ut reprehensio AFRINIC sit reprehensio Africae, et opes per AFRINIC accipere sit «proprietatem Africae» auferre. Utraque affirmatio falsa est. IANA dicit munus suum praecipuum esse collectiones inscriptionum IP et numerorum AS nondum distributorum registris RIR distribuere; AFRINIC autem se distributorem et administratorem opum numericarum regionis cui servit describit. Itaque AFRINIC canalis distributionis et inscriptionis intra systema globale est, non fons summa potestate praeditus bonorum quae administrat.

Hoc perspecto, quaestio de bonis simplex fit. Retia negotia circa opes numericas constituunt. Circa eas capitalia, machinatores, apparatum itinerum datorum dirigendorum, contractus, systemata auxiliaria et necessitudines cum clientibus disponunt. Damna sustinent cum continuitas laeditur, facultas transferendi impeditur aut agnitio instabilis fit. Registrum illa damna non sustinet. Orator in conventu illa damna non sustinet. Repraesentans regionalis illa damna non sustinet. Operator ea sustinet.

Itaque sola praesumptio quae ratione oeconomica gravis est etiam simplicissima est. Rete quod opem iure tenet, in usu effectivo operatur, pecunia instruit et damna sustinet re ipsa verus boni possessor est. Coordinatio ordo servitii est, non vindicatio superioris dominii. Tabulas servare non est summam potestatem habere. Administratio non est titulus dominii.

Hic sermo de «cura fiduciaria» periculosus fit. Munus coordinationis anguste definitum legitimum esse potest. Munus rationum servandarum et inscriptionis utile esse potest. Sed ubi coordinatio in curam fiduciariam inflatur, atque haec cura ulterius in ius politicum inflatur, institutio naturam mutat. Registrum desinit registrum esse et se gerere incipit velut tutor, fiduciarius ac deinde auctoritas politica.

Ipsum systema RIR hanc temptationem iam continet. RIPE dicit inter officia RIR esse coordinationem et repraesentationem membrorum in eius regione. AFRINIC dicit consilium suum ex principio repraesentationis regionalis eligi, atque unumquemque rectorem post nominationem totam regionem repraesentare, non tantum subregionem cuius sedem per electionem obtinuit. Haec iam est fictio institutionalis angusta: aliud sunt membra in regione cui servitia praestantur; aliud omnino est «regio» velut subiectum politicum.

ICANN eandem rationem etiam longius promovet. ALAC dicit se praecipuam sedem organicam voci et sollicitudinibus singuli usoris Interretis praebere; ipsa autem pagina ICANN de coetibus At-Large velut vocem singuli usoris intra ICANN describit. AFRALO se sedem communitatis singulorum usorum Interretis regioni Africanae destinatam describit. GAC dicit se vocem gubernationum et institutionum intergubernamentalium in structura ICANN multarum partium quarum interest esse. Business Constituency se vocem usorum commercialium Interretis appellat; NCUC autem dicit se vocem et repraesentationem institutionibus et usoribus non commercialibus in processibus ICANN praebere.

Sed quisnam «singulum usorem Interretis» nominavit? Quis paucos assiduos conventuum participes, sodales commissionum, homines circulorum internorum procedurarum peritos atque peritos rerum politicarum constituendarum auctoritate instruxit, ut pro multis milibus milionum usorum loquerentur, qui numquam pro eis suffragia tulerunt, numquam eis potestatem delegaverunt et plerumque ne de eis quidem audiverunt? Nulla gravis responsio exstat. Pro ea exstat theatrum institutionale: categoria creatur, structura circa eam aedificatur, participes structuram ingrediuntur, ac deinde participatio intra structuram tacite velut testimonium repraesentationis tractatur.

Haec non est repraesentatio ullo gravi sensu politico. Est categorisatio cum procedura et repetitione coniuncta. Nota creata, pauci homines cubiculum intrant, et paulatim cubiculum loqui incipit quasi res ipsa esset. Ita ordo hominum proceduris deditus structuram administrativam in auctoritatem moralem convertit.

Participationi non obicio. Mandato inflato obicio. Consilium consultivum consilium consultivum appellate. Coetum partium quarum interest coetum partium quarum interest appellate. Participem participem appellate. Sed nolite fingere structuram intra ICANN ex hominibus se ipsos eligentibus constitutam quodammodo ius loquendi pro «usore finali» acquisivisse, neque fingite registrum regionale quodammodo ius loquendi pro continente acquisivisse.

Hac quoque de causa responsum non est in locum immodicarum registrorum vindicationum immodicas civitatum vindicationes ponere. Opes numericae Interretis tropaea nationalia non sunt. Iura continentibus debita non sunt. Materia rudis theatro politico non sunt. Neque responsum est unum monopolium globale: eandem fictionem repraesentationis ad totius planetae magnitudinem augere nihil solveret.

Sola via gravis est auctoritas angustior, firmior obligatio rationes reddendi, clarior ratio dominii, decentralizatio ubi fieri potest et interoperabilitas ubi necesse est. Propositum consilii esse debet continuitas, facultas portandi, facultas verificandi et limites potestatis arbitrariae. Non mythologia de geographia. Non mythologia de repraesentatione.

Nemo pro continente loquitur. Nemo pro «usore finali» loquitur. Homines pro institutis, commissionibus, corporibus membrorum, et interdum pro gubernationibus quae eos re vera miserunt loquuntur. Haec iam maxima honesta vindicatio est in plerisque partibus huius ambitus. Simul ac vindicatio ultra hunc finem extenditur, fictio incipit.