De divitiis, raritate et cur hoc momentum quo «IP capitale est» magni intersit

Saepe mihi nota «commercialis» inuritur, quasi commercium vitium sit potius quam descriptio modi quo mundus re vera operatur. Haec nota graviorem disputationem vitat: distributio facultatum e centro facta numquam in historia humana prospere cessit. Omne systema quod valorem e centro distribuere conatum est — terram, laborem, cibum, capitale — eadem de causa defecit. Homines suam utilitatem quaerunt. Incitamenta legibus tolli non possunt. Cum homines prohibentur ne suae utilitatis oeconomicae causa agant, efficientia corruit et divitiae in structuris potestatis congeruntur, non per societatem diffunduntur.
 
Systemata non centralia contraria de causa prosperantur. Cum singuli lucrum in mercatibus apertis quaerunt, coordinatio sua sponte oritur. Pretia formantur, raritas manifesta fit, capitale eo fluit ubi plurimi aestimatur, summaque divitiarum crescit. Hoc non est ideologia; testimonium historiae est. Mercatus liberi non e bonis voluntatibus pendent. Operantur, quia mores egoisticos cum communi divitiarum creatione componunt. Ipsum Interrete hanc ipsam ob causam per totum orbem crevit.
 
IPv4 hanc rationem non secutum est. E centro distributum est, sub ratione morali consideratum et consulto nimis parvo pretio aestimatum. Raritas aderat, sed negabatur. Ita factum est ut sector, quamvis bona magni pretii possideret, sua structura pauper maneret. Retia edocta sunt ut IPv4 pro infrastructura, non pro capitali haberent, eaque electio divitias in toto ecosystemate repressit.
 
Quod nunc adest prima vera opportunitas est quam hic sector umquam habuit. Non cyclus, non eventus qui repeti possit, sed momentum singulare ab historia creatum. Semel omissum numquam iterum apparebit. Raritati pretium tribuere bona otiosa in capitale convertit; capitale autem retibus permittit potestatem, independentiam et facultatem diu adversis resistendi accumulare.
 
Hanc ob causam provisores servitiorum Interretis (ISP) motum «IP capitale est» sustinere debent. Non propter ideologiam aut partium consensum, sed propter propriam utilitatem ratione ductam. Haec unica in una generatione occasio est qua retia ex iis quae iam possident ditescere possunt. Ut desinant tantum ex lucri marginibus superesse et incipiant divitias augere fructibus qui novos fructus gignunt.
 
Ita, mercatum liberum amplector. Non quia benignus est, sed quia operatur. Non quia aequus est, sed quia divitias magna amplitudine creat. Atque ita, capitalista sum — palam et consulto — quia per capitalismum hic sector tandem desinit pauper esse.