Montium iugum nebulosum sub caelo caeruleo

Dorsa montium obscura et aspera in pallidos ordines caeruleo-cinereos abeunt sub caelo sereno, nebula horizontem longinquum molliente.

Dorsa montium obscura, maculis fuscis et vegetatione vix visa distincta, in pallidam nebulam caeruleo-cineream recedunt sub caelo sine nubibus cuius caeruleus color gradatim variatur.


Haec mirifica photographia ex aere facta immensum montium iugum per ordines in caliginosam longinquitatem recedens capit sub caelo cuius caerulei colores sine ulla labe gradatim mutantur. In fronte sunt cacumina et dorsa aspera obscuraque, profundis umbris tecta, quorum praerupta latera maculis terrestris coloris fusci et tenui vegetatione distinguuntur. Oculis altius in scaenam procedentibus, alia post alia dorsa paulatim pallescunt et in molles colores caeruleo-cinereos miscentur, tenui atmosphaerae nebula circumdata. Caligo sensum altitudinis atque infiniti velut in somnio efficit, singulis montium ordinibus mollioribus et aethereis magis quam prioribus apparentibus, donec in pallidum horizontem sine discrimine dissolvantur. Supra, caelum leniter a saturo colore caeruleo cobalti in summo ad leviorem azureum prope remota cacumina transit, omnino nubibus vacuum. Compositio paucis elementis constans altam tranquillitatem, immensam naturae magnitudinem et serenam pulchritudinem remotarum terrarum altarum nebula velatarum die claro suggerit.

In exhibitione Opus 216 ex 363

Mensura temporis

Mons manet, caeli status transit

Antequam Mundum Explicemus

Hanc imaginem photographicam in exhibitione vide