Subucula caerulea contra mare

Clivus virens ad litus descendit, ubi undae saxa obscura feriunt. In tumulo supra vir subucula pallida indutus stat, manu in sinu vestis posita. Non ad cameram spectat, sed ad lucem convertitur, quasi mare responsum quod cupit teneat.

Omnis color distinctus est: gramen paene fulget, subucula clara ut caelum est, umbrae ad latus eius profundae sunt. Aura caules graminis in parte anteriore movet, lineas molles per imaginem ducens.

Quo diutius spectatur, eo minus effigies unius hominis videtur. Ille pars prospectus fit, corporis lineamento unum adhuc marginem inter aquam, saxum et agrum praebente. Quies hic non vacua est; ipsa suam praesentiae formam habet.